Gorące tematy: Ryszard Opara: „AMEN” Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
378 postów 975 komentarzy

GEOPOLITICA & DINTORNI – Włoski punkt widzenia

RAM

Anatomia zdrady: «Ponte Morandi» – Od IRI po Atlantię

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

«Struktury utworzone przez elity wypowiedziały wojnę narodom i demokracjom. Unia Europejska jest ich sztabem generalnym. Euro jest ich orężem...»

 

 

Jak doszło do katastrofy w Genui
Come si e’ arrivati a Genova
 
 
 
 
Maurizio Blondet    16 sierpnia 2018    tłum. RAM
 
 
Książka "Matrix Europejski. Podbój Włoch przez ludzi grupy Bilderberg", napisana przez neapolitańskiego dziennikarza śledczego Francesco Amodeo pokazuje tło katastrofy w Genui, w której główną rolę odgrywa Autostrade per l'Italia, czyli spółka Atlantia.
 
Zacznijmy od początku, tj. od pytania: Dlaczego strategiczna dla Włochów spółka – o obrotach rocznych wynoszących ponad 6 miliardów euro i gwarantująca pewne dochody, które – jak było do przewidzenia – wzrosły w ostatnich latach w sposób zawrotny – została odstąpiona przedsiębiorcom prywatnym?
 
By móc dać odpowiedź na to pytanie musimy cofnąć się do roku 1992, kiedy to międzynarodowy Kartel finansowy wziął na celownik i położył swe łapy na Włochach, co odbyło się poprzez współudział i akceptację podporządkowania się ze strony nowej włoskiej klasy politycznej, narzuconej zresztą Włochom przez sam Kartel.
 
Celem tak jednych jak i drugich staje się od tamtej chwili oddanie (także za pośrednictwem "filtru" skonstruowanego z przedsiębiorców krajowych) banków i wszystkich najcenniejszych przedsiębiorstw należących do Państwa Włoskiego międzynarodowym potentatom finansowym.
 
W roku 1992, królewski jacht Britannia z międzynarodową elitą finansową na pokładzie przybija do portu we włoskiej Civitavecchii.
 
Finansjera pojawia się tutaj po to, by przekształcić kapitalizm włoski kosztem Włochów; by przejąć najlepsze włoskie przedsiębiorstwa oraz zwerbować tych, którzy staną się w przyszłych rządach włoskich jej wiernymi sługami i którym zapewni ona prestiżowe stanowiska (także na arenie międzynarodowej). Największym beneficjentem zostanie Mario Draghi,


 
ale wśród największych służalców znajdą się także Romano Prodi,


 
Beniamino Andreatta,

 
 
Carlo Azeglio Ciampi,

 
 
Giuliano Amato


 
i Massimo D'Alema. 
 
 
Trzej pierwsi byli już wcześniej w pełni wcieleni do organów angloamerykańskiego kapitalizmu spekulacyjnego, który – przy wsparciu bezkompromisowych banków komercyjnych, takich jak Goldman Sachs (który umożliwi później fantastyczną wręcz karierę najpierw Romano Prodi'emu i Mario Draghi, a następnie Mario Monti'emu) – postanowił zaatakować i zająć Włochy.
 
Był to rok, w którym w ciągu zaledwie 7 dni zmieniony został we Włoszech system walutowy, jako że wyjęto go spod kontroli rządu i oddano w ręce finansjery spekulacyjnej. W celu realizacji tego zamierzenia zostały sprywatyzowane instytucje kredytowe oraz publiczne, włącznie z tymi, które były akcjonariuszami Banku Włoch.
 
Był to rok, w którym uniemożliwiono włoskiemu Ministerstwu Skarbu uzgodnienie z Bankiem Włoch ceny pieniądza, które przeszło w gestię czynników prywatnych; rok, w którym w Maastricht podpisano Traktat o Unii. Praktycznie rzecz biorąc, grupa ludzi będąca w sposób jawny na usługach międzynarodowego Kartelu finansowego zrzekła się niepodległości Włoch.  
 
Zabrano się za wykupienie włoskich przedsiębiorstw państwowych.
 
W tym celu Soros zorganizował atak spekulacyjny na lirę, którego skutkiem stała się prawie 30 %  jej dewaluacja, która pozwoliła nadlatującym sępom na nabycie klejnotów Państwa Włoskiego za ceny wyprzedaży.  
 
Większość włoskich państwowych spółek strategicznych przeszła w ręce cudzoziemców, lub tak czy owak została sprywatyzowana. Jednakże najbardziej zadziwiajacą rzeczą było to, że IRI – Istituto per la Ricostruzione Industriale  (IRI – Agencja Odbudowy Przemysłu powstała w roku 1933, w okresie faszyzmu. W latach '50 i '60 była centralną osią włoskiego cudu gospodarczego. Jeszcze pod koniec lat '80 IRI jednoczyła w sobie 1000 przedsiębiorstw i zatrudniała ponad 500 000 pracowników. W roku 2002 IRI przestała istnieć)  – przedmiot dumy Włoch została rozczłonkowana i wyprzedana przy współudziale  Romana Prodi, jej historycznego prezydenta (1982 – 1989 i 1993 – 1994), który został za wynagrodzony przez Kartel promocją na Premiera Włoch i przewodniczącego Komisji Europejskiej.
 
Na stanowisko premiera po Prodi'm powołany został Massimo D'Alema, który kontynuował ćwiartowanie włoskich przedsiębiorstw państwowych, a w roku 1999 ułatwił scedowanie (między innymi) spółki Autostrade per l'Italia oraz Autogril – rodzinie Benetton, która tym trafem stała się monopolistą jak chodzi o opłaty i catering na autostradach włoskich. Była to operacja, która sprawiła, że Państwo Włoskie po dzień dzisiejszy traci miliardy euro rocznie.
 
Prezydentem IRI był w owych latach niejaki  Gian Maria Gros-Pietro.
 
Osobnik mało znany Włochom, ale za to bardzo dobrze znany spekulatywnemu Kartelowi finansowemu – Gros-Pietro został w roku 2001 zaproszony przez kartel na zebranie bilderbergowców w Szwecji, razem z Mario Draghi'm i mało znanym wówczas Mario Monti'm.
 
Tak Draghi jak i Monti zostaną wkrótce sowicie wynagrodzeni przez Kartel, który usadowi Draghi'ego najpierw w Banku Włoch, a później w Europejskim Banku Centralnym, zaś Monti'ego umieści najpierw w Goldman Sachs a następnie w Komisji Europejskiej – by na koniec wypromować go na szefa niewybranego przez nikogo rządu włoskiego.
 
Zapytacie co stało się z Gian'em Maria Gros-Pietro?
 
W tym miejscu robi się ciekawie – docieramy do tematu artykułu.
 
Gian Maria Pietro-Gros, który już w pamiętnym roku 1992 był Prezydentem Komisji ds. Strategii Przemysłowych w kontekście prywatyzacji (komisji ustanowionej przez Ministerstwo Przemysłu), w roku 1994 staje się członkiem Komisji ds. Prywatyzacji, powołanej – zgadnijcie przez kogo? – Przez Mario Draghi'ego.
                                                                               
Sądzę, że w tym momencie zrozumieliście sposób działania spekulacyjnego Kartelu finansowego, który zapuszcza swe macki dosłownie wszędzie, tak by na kluczowych stanowiskach zagwarantować sobie zawsze obecność własnego eksponenta.
 
Ale to jeszcze nie koniec.
 
Jak wspomnieliśmy, w roku 1997 Gros-Pietro znajduje się na stanowisku Prezydenta IRI, tj. w chwili gdy przygotowuje się scedowanie spółki Autostrade per l'Italia (wtedy jeszcze państwowej), co dokonuje się w roku 1999 na rzecz Gruppo Atlantia s.p.a., kontrolowanej przez Edizione srl, będącej holdingiem rodziny Benetton. Gros-Pietro podpisuje cesję.
 
Teraz spróbujcie wyobrazić sobie rzecz wręcz niepojętą.
 
Otóż w roku 2002, Gian Maria Gros-Pietro – po tym jak zawiadywał prywatyzacją włoskiej spółki państwowej Eni (Ente Nazionale Idrocarburi) – przenosi się na okres prawie że 10 lat na stanowisko prezesa... Atlantii s.p.a., czyli przedsiębiorstwa, któremu jedynie 3 lata wcześniej – jako pracownik państwowy – sprzedał zarządzanie autostradami włoskimi.

 
Gian Maria Gros-Pietro
 
W tym momencie spróbujmy zapoznać się z warunkami umowy, na podstawie której sieć włoskich autostrad przeszła w ręce prywatnej Atlantii.
 
Niestety, drodzy przyjaciele, ale ta rzecz jest niemożliwa, ponieważ szczegóły umowy objęte są tajemnicą państwową, tak jakby chodziło o jak najbardziej tajną operację wojskową.
 
Zapytajmy więc, jak wyglądała w ostatnich latach bieżąca konserwacja włoskich autostrad dokonywana przez Autostrade per l'Italia (Atlantia s.p.a.)?
 
Makabryczna odpowiedź zawarta jest w tragedii, do jakiej doszło w Genui i nie tylko tam.
 
Sprawozdanie roczne (2017) na temat działalności spółki, opublikowane przez stronę internetową Ministerstwa Transportu, dowodzi, że tak obroty jak i opłaty za przejazd wzrastają w sposób eksponencjalny. Zmniejsza się jedynie kwota przeznaczana na inwestycje – aż o 20 %, jak również wydatki na utrzymanie bieżące, co kontrastuje z logiką, która powinna przecież przewidywać wzrost kosztów konserwacji równolegle do wzrostu natężenia ruchu.
 
Jednakże bezpieczeństwo użytkowników autostrad zostało przesunięte na drugi plan – w kontekście maksymalizacji zysków, już i bez tego gigantycznych.
 
A co z naprawami awaryjnymi, które są w gestii ministerstw?
 
Otóż pieniędzy, które należałoby przeznaczyć na naprawy awaryjne (jako że eksperci sygnalizowali ich potrzebę) prostu nie było ze względu na konieczność dostosowania się do ograniczeń budżetowych narzuconych przez tzw. unijną równowagę budżetową, wynikającą z Traktatu z Maastricht z roku 1992, z Traktatu Lizbońskiego z roku 2007 oraz z wprowadzenia zasady równowagi budżetowej do konstytucji włoskiej w roku 2011.
 
Pareggio di bilancio in Costituzione
 
Pozostaje postawić pytanie:
 
Kto chciał wprowadzenia zasady ograniczeń budżetowych, o których mowa?
 
Otóż, kolejno: Romano Prodi, Massimo D'Alema i Mario Monti, przy zewnętrznym poparciu ze strony Mario Draghi'ego – czyli cała klika w komplecie.

 
Mario Monti

Były to te same osoby, które brały udział w poczyniach spekulacyjnego Kartelu finansowego, zamiarem którego było zrujnowanie Włoch, więc w tym punkcie koło się zamyka.
 
Pozostają wyrazy solidarności z ofiarami z Genui, z racji katastrofy mostu autostradowego.
 
I wyrazy solidarności z Włochami, z racji zapowiadanej i metodycznie zrealizowanej katastrofy ich kraju.
 
Część powyższego tekstu jest fragmentem książki – śledztwa «La Matrix Europea» autorstwa Francesco Amodeo.
 
***

 

 

 
Udziałowcy Atlantii:
 
 
Sintonia s.p.a – subholding kontrolowany w 100 % przez holding Edizione s.p.a posiadany przez rodzinę Benetton:  30,25%  - Sintonia do roku 2012 zarejestrowany był w Luksemburgu i nie płacił podatków we Włoszech);
 
GIC Private Limited:  8,14%  - rządowy fundusz inwestycyjny Singapuru;
 
Blackrock: 5,12% 
 
 
O "Czarnej Skale", która wisi nad światem i Kościołem...
 
 
Fondazione Cassa di Risparmio di Torino: 5,06%
 
HSBC: 5,01%
 
Akcjonariat rozproszony: 45,46 %: z tego w około 20 % włoski, 24 % amerykański i 20 % brytyjski

Źródło danych: Consob, 31 marzec 2018
 
 
 
 
 
Matrix Europejski. Plan podboju Włoch przez ludzi grupy Bilderberg
La Matrix Europea: Il piano di conquista degli uomini del Bilderberg in Italia 
 
Dla znających włoski:
 
VIDEO TRAILER: "La Matrix Europea" – Francesco Amodeo.
 
HMY Britannia (1953)
 
Autostrade per l'Italia
 
IRI – Istituto per la Ricostruzione Industriale – Agencja Odbudowy Przemysłu
 
Sintonia s.p.a
 
Edizione srl
 
 
Wstęp do książki «La Matrix Europea»:
 
«Dzisiejsze pole bitwy nazywa się wolnym rynkiem, zaś tzw. spread używany jest jako ultimatum.
 
Organizacje ponadnarodowe pełnią rolę sztabów głównych, natomiast banki spekulacyjne jak drony lokalizują cel i w sposób niewidoczny uderzają – siejąc śmierć i zniszczenie.
 
Zamiast żołnierzy w kamuflażach mimetycznych krążących po błotnistych polach, mamy białe kołnierzyki, które w ciemnych garniturach gromadzą się w luksusowych hotelach i w wystawnych siedzibach potentatów finansowych lub koncernów międzynarodowych.
 
Wywłaszczenie realizowane ongiś przez wojnę staje się przekazywaniem suwerennej władzy obcym a haracz nakładany kiedyś na kolonie jest dziś nazywany funduszem ratunkowym.
 
Agresor określany jest w naszych czasach jako kontroler a okupacja – zarządzaniem komisarycznym.
 
Studia telewizyjne stają się placami na których pokazuje się pobitego nieprzyjaciela.
 
Co jeszcze nie uległo zmianie, porównując dzisiejszą sytuację z wojnami tradycyjnymi?
 
Pragnienie podbicia krajów, doprowadzające do powszechnej nędzy i zniszczenia, a także pogarda w stosunku do narodów i godności innych ludzi spowodowane żądzą władzy.
 
Naród, który nie rozumie, że wypowiedziano mu wojnę jest narodem, który nie broni się, który nie organizuje się i nie będzie w stanie podźwignąć się z nieszczęścia.
 
Natomiast kartel finansowy − który dąży do przejęcia władzy – rozmieścił już swoich ludzi na strategicznych stanowiskach w rządach, w sektorach gospodarki i życia społecznego krajów i państw, którym chce odebrać wolność, godność, demokrację i prawo do samostanowienia». (...)
 
 
 

«La Matrix Europea» - Francesco Amodeo
 
***
 
«Odeszli, zabierając ze sobą czołgi – Powrócili z orężem w postaci banków»
Viktor Orban
 
 
 
Wybór tekstów, tłumaczenie i opracowanie: RAM

Rozpowszechnianie treści przetłumaczonych artykułów (z podaniem nick'a autora tłumaczeń i wskazaniem adresu tekstu źródłowego) jest dozwolone wyłącznie na darmowych platformach elektronicznych.

 

KOMENTARZE

  • najpierw na bankiera, potem na premiera
    a na końcu tłuszcza pod cudzy but.
  • @interesariusz z PL 09:19:39
    Włochy to mafia, komunizm (KGB), żydostwo, USRael wszystko razem ściśle połączone.

    Prodi jaskrawym przykładem...

    //W 1978 wraz z kilkoma innymi wykładowcami z jego uczelni przekazał wskazówki, które ujawniły kryjówkę, gdzie przetrzymywano porwanego i później zamordowanego przez terrorystów z Czerwonych Brygad polityka Aldo Moro. Romano Prodi powoływał się wówczas na „seans spirytystyczny”, co wzbudziło wiele wątpliwości dotyczących faktycznego źródła informacji[5][6]. Wątpliwości te podnoszono ponownie, wiązały się z ponawianymi od lat 90. oskarżeniami o domniemaną współpracę z KGB. Informacje na ten temat miałyby się znajdować w tzw. Archiwum Mitrochina[5]

    W listopadzie 1978 Romano Prodi powrócił do działalności politycznej. Objął wówczas urząd ministra przemysłu, handlu i rzemiosła w czwartym rządzie Giulia Andreottiego. Sprawował go do końca funkcjonowania tego gabinetu w marcu 1979[9]. W latach 1982–1989 kierował Istituto per la Ricostruzione Industriale (IRI), najważniejszym włoskim holdingiem państwowym, nadzorującym mienie państwowe i procesy prywatyzacji[2]. Na początku lat 90. był konsultantem w koncernie Unilever, w tym samym czasie głównym klientem jego przedsiębiorstwa doradczego był bank inwestycyjny Goldman Sachs[10]. W latach 1993–1994 ponownie był prezesem IRI, przeprowadzając kolejne prywatyzacje[2]. Kontrowersje wzbudziła sprzedaż jednego z przedsiębiorstw spożywczych, które zostało szybko odsprzedane Unileverowi przy współudziale Goldman Sachs. Wobec Romana Prodiego pojawiły się oskarżenia o konflikt interesów. Rzymska prokurator Giuseppa Geremia w 1996 stwierdziła, że materiał dowodowy daje podstawy do przedstawienia ówczesnemu premierowi zarzutów. Postępowanie zostało jednak wkrótce zamknięte, a sama prokurator przeniesiona na Sardynię[10].

    W lutym 1995 zainicjował powołanie centrolewicowej koalicji pod nazwą Drzewo Oliwne[2]. Sojusz ten zwyciężył w wyborach parlamentarnych w 1996, a jego lider uzyskał wówczas mandat posła do Izby Deputowanych XIII kadencji[1]. 17 maja 1996 Romano Prodi objął urząd premiera, który sprawował do 21 października 1998[11], kiedy to zastąpił go Massimo D’Alema.//

    Massimo to ukryty komuch...

    //Od 1981 do 1986 pełnił funkcję sekretarza regionalnego Włoskiej Partii Komunistycznej w Apulii. W drugiej połowie lat 80. był redaktorem naczelnym gazety „L'Unità”, oficjalnego organu komunistów.//

    //Since 2003 he has been member of the scientific committee of Michel Rocard and Dominique Strauss-Kahn's association "A gauche en Europe". He still figures on the European scene; he signed the Soros letter ('As concerned Europeans') and has called for a stronger European integration.[5]//
  • a tak swoją drogą
    to most-wiadukt powinien zostać uznany za zabytek historii architektury i odbudowany w oryginalnym kształcie, imponuje lekkością konstrukcji.

    no i oczywiście zabezpieczony przed korozją betonu i stali.
  • Autor
    świetny materiał
    5*
  • @Arjanek 10:11:36
    .
    komentujesz głupio!

    "Włochy to mafia, komunizm (KGB), żydostwo, USRael wszystko razem ściśle połączone."

    sformułowanie idiotyczne... tak jakby napisać "Polska to..." i wyliczyć te same gówna!

    odnośnie Aldo Moro nie należy zatrzymywać się na pozorach... przeczytać informacje pod linkiem:

    https://ram.neon24.pl/post/143093,bolton-kissinger-pieczenik-dyplomacja-a-la-meyer-lansky

    D'Alema to oficjany komuch, a nie ukryty!

    staraj się Arjanek przemyśleć najpierw, to co zamierzasz napisać!
  • @interesariusz z PL 10:27:29
    .
    most zostanie zburzony!...

    poza tym, to żaden zabytek nie jest... materiały i technika przestarzałe!

    sam projekt też wątpliwy!
  • @Andrzej Tokarski 10:30:30
    .
    grazie!
  • @RAM 11:11:05
    Sam autor projektu jeszcze za życia poją błąd projektu i chciał go naprawić.
    Końcem lat 60tych konstruktorzy zrozumieli że skład zanieczyszczeń powietrza szkodzi strukturom betonu i należy je dodatkowo chronić.
  • LOT właśnie został zawłaszczony pod...
    ...pozorem tzw. ,,prywatyzacji "

    I nic i nikt nie podnosi sprawy jawnej kradzieży Narodowego Przewożnika
  • @RAM 11:11:05
    ach, nie jest zabytek, bo materiały i technika przestarzałe? dokąd zmierza takie wnioskowanie?

    o projekcie mam inne zdanie.

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930