Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
275 postów 612 komentarzy

"Pivot to Asia Strategy", czyli do czego służą Rohingya...

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

"W celu zwiększenia presji medialnej na Rangoon USA wysłały w podróż apostolską do Birmanii Jorge Mario Bergoglio..."

 

"Kryzys humanitarny" w Birmanii, czyli ciągle aktualna kwestia ropy i infrastruktur
“Crisi umanitaria” in Birmania: è sempre questione di petrolio e infrastrutture
 
 
 
Federico Dezzani      29 listopad 2017      tłum. RAM
 
 
 
Muzułmanie Rohingya – starzy znajomi imperium brytyjskiego
 
Mijają lata, dekady i wieki – geopolityka jednakże nie ulega zmianom, a wraz z nią niezmienne pozostają także podstawowe składniki kontekstu środowiskowo – geograficznego, tj. podziały religijne, mniejszości etniczne, łańcuchy górskie, cieśniny morskie, drogi komunikacyjne i wiele, wiele innych elementów. Oczywiście, protagoniści walk o hegemonię nie są zawsze tacy sami, ale scena, na której rywalizują ze sobą ewoluuje minimalne – wystarczy zatem przestudiowanie wydarzeń z przeszłości, by zrozumieć teraźniejszość i spróbować przewidzieć przyszłość.
 
Jest rok 1942: imperium japońskie przeżywa szczyt swej świetności, rozciągajac się od Mandżurii po Wyspy Salomona, przebiegając przez strategiczny Singapur, nadzorujący Cieśninę Malakka, oddzielajacą Pacyfik od Oceanu Indyjskiego.
 
Chiny walczące u boku Aliantów otrzymują broń i inne środki dzięki drodze komunikacyjnej, zbudowanej ad hoc – tzw. "Burma Road", umożliwiającej przejście zaopatrzenia angloamerykańskiego z Oceanu Indyjskiego do wnętrza Chin poprzez Birmanię, pozostającą pod kontrolą Brytyjczyków. Chęć przecięcia tejże strategicznej drogi komunikacyjnej oraz głód surowców popycha Tokio do zajęcia Birmanii, do czego dochodzi poprzez okupowaną Tajlandię.
 
W marcu 1942 roku Rangoon kapituluje, co zmusza Anglików do wycofania się do pobliskich Indii. Japończycy podczas swego natarcia wykorzystują wsparcie niektórych warstw społecznych Birmanii, do których należą młodzi narodowcy i buddyści, z zadowoleniem witający wkroczenie okupanta azjatyckiego, obiecującego wyzwolenie spod jarzma brytyjskiego. Całkiem na odwrót ma się sprawa z birmańską mniejszością muzułmańską, która pozostaje wierna koronie angielskiej i która w celu wyhamowania ofensywy Japończyków i ich lokalnych sprzymierzeńców dostaje broń i wyposażenie z Londynu. Region Arakan – dziś Rakhine – staje się teatrem krwawych starć etnicznych pomiędzy projapońskimi buddystami i proangielskimi muzułmanami. Ci ostatni, skoncentrowani na wybrzeżu północnym, blisko granicy z Bangladeshem noszą nazwę Rohingya.
 
Strategiczna droga komunikacyjna, łącząca Chiny z Oceanem Indyjskim, omijająca Singapur, obecność ropy naftowej, buddyjska większość o poglądach narodowo-militarnych, proangielska mniejszość muzułmańska są elementami, które nie zmieniły się od 75 lat i które pozwalają na zrozumienie aktualnych wydarzeń w Birmanii.
 
Birmania – która w roku 1962 doswiadczyła puczu z inspiracji socjalistycznych – pozostaje na marginesie Zimnej Wojny. Po próbach wzniecenia w roku 1988 buntów studenckich, poprzedzających kolorową rewolucję z Placu Tienanmen, po zburzeniu Muru Berlińskiego w listopadzie 1989 roku – również Rangoon popychany jest przez Angloamerykanów w kierunku "demokracji".
 
W maju 1990 roku odbywają się pierwsze – od czasów zainstalowania się reżimu wojskowego – wolne wybory, w których główną rolę odgrywa Aung San Suu Kyi, córka "Ojca Narodu" (który w roku 1947 prowadził z Anglikami negocjacje w sprawie niepodległości kraju). Wykształcona w Wielkiej Brytanii, ze stażem pracy w ONZ, żona obywatela brytyjskiego – Aung San posiada wszystkie kwalifikacje by przeprowadzić Birmanię z kontekstu gospodarki planowanej w scenariusz gospodarki wolnorynkowej.

 
Hunta wojskowa, jednakże – swiadoma, że w kraju działają siły odśrodkowe – absolutnie nie zamierza ustapić. Organ o pompatycznej nazwie "Rada Państwa na rzecz Pokoju i Rozwoju" odmawia uznania wyniku wyborów, rozwiązuje parlament i aresztuje leaderów opozycji politycznej.
 
Porażka Waszyngtonu i Londynu jest porażająca, przyznanie zaś Aung San Suu Kyi (w roku 1991) Pokojowej Nagrody Nobla jest pokazowym środkiem zaradczym – o niskiej jednakże skuteczności, jako że mija ostatnia dekada XX wieku, a także pierwsza dekada wieku XXI a Rangoon nie okazuje najmniejszych oznak skruchy, trzymając Aung San w areszcie domowym.
 
Poza tym, w owych czasach priorytety Stanów Zjednoczonych są zupełnie inne: Bill Clinton zajmuje się ekspansją NATO na Wschód Europy i przeprojektowaniem Bałkanów, George W. Bush marzy o przekształceniu Bliskiego Wschodu i zajęciu Afganistanu – serca Eurazji. Podczas gdy Angloamerykanie trwonią tysiące miliardów dolarów w Iraku – Chiny wyrastają na potęgę.
 
Wtedy to establishment liberalny uświadamia sobie, że ten, kraj, do którego amerykańskie przedsiębiorstwa zdelokalizowały swą produkcję stanie sie wkrótce najwiekszym zagrożeniem dla hegemonii USA.
 
 
Barack Hussein Obama wycofuje się z Bliskiego Wschodu (po tym jak od roku 2011, w sposób systematyczny podpalił go przy pomocy Wiosen Arabskich) po to by skoncentrować się na Pacyfiku i na Pekinie. Jest to tzw. "Pivot to Asia Strategy", mająca na celu powstrzymanie ofensywy chińskiej przy pomocy serii porozumień polityczno – wojskowo – gospodarczych (przede wszystkim TTP).
 
 
Birmania ponownie staje się priorytetem. W roku 2011 Sekretarz Stanu – Hillary Clinton, podczas swej oficjalnej wizyty w tym kraju spotyka się z Aung San Suu Kyi i potwierdza predylekcję Waszyngtonu dla laureatki Pokojowej Nagrody Nobla. W roku 2015 odbywają się w Birmanii wybory parlamentarne, w których może uczestniczyć także partia Aung San Suu Kyi – "Liga Narodowa na rzecz Demokracji". Zwycięża oczywiście "nowa" formacja. Aung San należy sie prezydentura, ale brytyjskie paszporty zmarłego męża i dzieci uniemożliwiają formalne objęcie stanowiska, zmuszając ją do akceptacji roli "Doradcy Myanmar". W listopadzie 2016, zadowolony Barack Obama przyjmuje Aung San w Białym Domu, stwierdzając, że wreszcie nadszedł moment odwołania sankcji ekonomicznych nałożonych na Birmanię.  

 
Projekt "demokratyzacji" Birmanii zakłada jednakże – podobnie jak w innych przypadkach, takich jak Rosja, Irak, Libia, Syria, itd., itd. – poćwiartowanie kraju, co miałoby odbyć się przy pomocy secesji ważnych regionów Birmanii, zamieszkałych przez mniejszości etniczne i językowe. Zakłada się, że zainstalowanie Aung San Suu Kyi na szczycie władzy w Birmanii miałoby ułatwić odłączenie się muzułmańskiego Arakan.
 
Prawie że jednoczesne pojawienie się w roku 2016 "Arakan Rohingya Salvation Army" –  formacji wojskowej, posiadającej silne powiązania z Arabią Saudyjską – doprowadza do aktów przemocy w regionie i natychmiastowej reakcję rządu centralnego. Napięcia jednakże powracają i podobnie jak w czasach okupacji japońskiej – kraj polaryzuje się: hunta wojskowa – odzwierciedlenie narodowej, buddyjskiej większości szuka poparcia u wschodzącej potęgi azjatyckiej, a mniejszość muzułmańska, czyli sławni rohingya interweniują w sprawie własnych interesów u Angloamerykanów.  
    
 
Arakan Rohingya Salvation Army
 
 
W roku 2017 – wschodzącą potęgą azjatycką nie jest oczywiście Japonia, ale Chiny, chociaż zainteresowanie Pekinu Birmanią jest podyktowane takimi samymi względami, dla których Tokio zadecydowało o poszerzeniu swych wpływów aż po Rangoon, czyli surowce (ropa naftowa i gaz ziemny) oraz drogi komunikacyjne. Podobnie do Anglików, budujących "Burma Road", w celu połączenia Chin z Oceanem Indyjskim bez konieczności użycia Cieśniny Malakka – dziś Chińczycy projektują dostęp do Oceanu Indyjskiego poprzez Birmanię, omijając w ten sposób Singapur i możliwe zablokowanie cieśniny przez Angloamerykanów.
 
Oczywiście, współczesna "Burma Road " będzie realizowana przy pomocy torów superszybkiej kolei i będzie integralną częścią "Nowego Jedwabnego Szlaku" – wielkiego, kompleksowego projektu infrastruktur kolejowych, morskich i lotniczych, którym Chiny pragną objąć całą Eurazję.
 
Odnośnie mniejszości rohingya, jest ona dziś równie użyteczna (a może nawet bardziej) dla Angloamerykanów jak w roku 1942. Islamska grupa etniczna, o której mowa – pozostająca w doskonałych  historycznych relacjach z Waszyngtonem i Londynem i będąca od niepamiętnych czasów wrogo nastawiona do buddystów – narodowców – skoncentrowana jest w regionie Arakan (dziś Rakhine), czyli w miejscu, gdzie koleje i rurociągi chińskie miałyby dotykać Oceanu Indyjskiego. Secesja regionu muzułmańskiego, oprócz tego, że uśmierciłaby dzisiejszą Birmanię, posłużyłaby do zniszczenia strategii Pekinu, dążącej do ominięcia Cieśniny Malakka.
 
Angloamerykanie oczekują od laureatki Nagrody Nobla, by ta zajęła stanowisko popierającej rebelię muzułmańską, prowadzącą do niepodległości regionu.

 
Aung San Suu Kyi jednakże, świadoma tego, że hunta wojskowa –  kontrolująca de facto kraj – po tego rodzaju decyzji natychmiast usunęłaby ją z zajmowanego stanowiska – do tej pory milczy, ściągając na siebie bardzo poważną krytykę kręgów angloamerykańskich, które zadbały o jej awans polityczny.
 
Jak do tej pory rohingya są bronieni przez Amnesty International z siedzibą w Londynie i amerykańską agencję Human Rights Watch: “Burma: Military Massacres Dozens in Rohingya Village", "Myanmar: Czystki etniczne przeciwko rohingya", itp.
 
USA, zgodnie z oświadczeniem nowego Sekretarza Stanu – Rexa Tillersona uprawomocniły tezę o "czystkach etnicznych " w stosunku do muzułmanów, ale jak do tej pory wstrzymały się od nakładania na kraj nowych sankcji. Natomiast w celu zwiększenia presji medialnej na Rangoon wysłały w podróż apostolską do Birmanii Jorge Mario Bergoglio, który tym samym – zarówno w przypadku Azji jak i Bliskiego Wschodu – ujawnia, że służalczo wypełnia polecenia sił, które wyniosły go na tron piotrowy.
 

 
 
Na wzrost przemocy wewnątrz kraju i ataki medialno – dyplomatyczne birmańska hunta wojskowa zareagowała dalszym wzmocnieniem dialogu z Chinami. Generał Min Aung Hlaing – naczelny dowodca birmańskich sił zbrojnych przebywał ostatnio z 6 dniową wizytą w Pekinie, podczas której spotkał się z prezydentem Xi Jinping'iem i dowódcą chińskich sił zbrojnych.
 
Podobną wizytę ma odbyć wkrótce także Aung San Suu Kyi, co poświadcza, że laureatka Pokojowej Nagrody Nobla – stojąc przed niebezpieczeństwem bałkanizacji swego kraju – oddala się od swych dawnych mentorów.
 
Można podsumować, że dynamiki ogólne, tj. przesuwanie się dominacji z Waszyngtonu w stronę Pekinu sprzyja rządzącej huncie wojskowej i integralności Birmanii.
 
Jednakże prawie że pewne jest to, że należy oczekiwać odwetu ze strony imperium angloamerykańskiego. Będzie nim nałożenie nowych sankcji, albo – co jest rzeczą bardziej prawdopodobną – pojawienie się również w Rangoonie i jego okolicach ISIS-u lub "cudzoziemskich mudżahedinów".
 
 
 
Projekty infrastruktur i rurociągów chińskich w Birmanii
Bunt islamski zaznaczony czerwonym kółkiem
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
***
 
 
Papież z wizytą w kraju misyjnym. Ale o Chrystusie mówi jedynie Aung San Suu Kyi – buddystka
Il papa in terra di missione. Ma a parlare di Gesù è solo lei, una buddista
 
 
 
Is the US Positioning Itself for A Military Presence in Myanmar? Using the “Rohingya Crisis” as a Pretext?
 
 
***
 
Szturm na Eurazję: Północna Korea to tylko starter
 
 
Wybór tekstów, tłumaczenie i opracowanie: RAM
Rozpowszechnianie treści przetłumaczonych artykułów (z podaniem nick'a autora tłumaczeń) jest dozwolone wyłącznie na darmowych platformach elektronicznych. 

  

 

KOMENTARZE

  • Autor, jak zwykle w świetnej formie
    A właściwie po co papież tam jedzie?
  • @roux 22:52:50
    Misja papieża w polskich mediach:

    https://www.wprost.pl/swiat/10089823/papiez-franciszek-po-raz-pierwszy-w-azji-mowi-o-rohindza.html
    https://www.tvn24.pl/wiadomosci-ze-swiata,2/bangladesz-papiez-podziekowal-za-pomoc-dla-uchodzcow-z-birmy,794776.html
    https://www.tvn24.pl/wiadomosci-ze-swiata,2/bangladesz-papiez-podziekowal-za-pomoc-dla-uchodzcow-z-birmy,794776.html

    pOZDRAWIAM niePOPRAWNIE niePOLITYCZNIE

    Tuz z Talii

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031